بری لارسون خودش را با چه شیوه ای برای بازی در فیلم Room آماده می کرد

بری لارسون خودش را با چه شیوه ای برای بازی در فیلم Room آماده می کرد
بری لارسون، نامزد اسکار بهترین بازیگر زن نقش اول، هنگام آماده کردن خود برای بازی در فیلم "اتاق" که ماجرای آن حبس شدن مادری همراه پسر پنج ساله اش در یک انباری بسیار کوچک است، تصمیم جالبی گرفته بود.

به گزارش فیلم نت نیوز، بری لارسون ( Brie Larson )، بازیگر ۲۶ ساله آمریکایی که به تازگی برنده جایزه گلدن گلوب برای بازی در فیلم ” اتاق” شده، می گوید: “یک ماه در خانه ماندم. خیلی دوست داشتم بدانم یک مدت انزوا چه نتیجه و تاثیری خواهد داشت. من روزی دوبار مدیتیتشن می کردم. به همین خاطر به سکوت و فکر و خیال هایی که در سرم می گذرد عادت دارم.”

از زمان اولین اکران بین المللی فیلم “اتاق” در یکی از جشنواره های سینمایی در تابستان ۲۰۱۵، برخی از منتقدان بری لارسون را یکی از نامزدان بالقوه دریافت جایزه اسکار دانسته اند.

اما در این دوره یک ماه تبعید و یا انزوای خود خواسته در ذهن او چه می گذشت؟ اودر پاسخ به این سوال می گوید : من در مورد گذشته خودم خیلی فکر کردم، چیزهای زیادی را به خاطر آوردم از جمله موارد تاسف‌بار و یا فرصت های از دست‌رفته زندگی را. حدس می زدم شخصیت اصلی فیلم قبل از اینکه جک به داستان بپیوندد، قاعدتا یک چنین فضای ذهنی را تجربه کرده است.

بری لارسون علاوه بر صحبت با روانکاوان برای شناختن تاثیرات روحی شرایط اسارت، شروع کرد به نوشتن دفترچه های خاطرات شخصیت داستان در سنین ۱۰، ۱۴ و ۱۷ سالگی تا از این طریق بهتر بتواند در جلد این شخصیت فرو برود.

او در این مورد می گوید: “اکثر اوقات تلاش من رجوع به خودآگاه و خلق نوعی احساس‌آگاهی در مورد یک شخصیت دیگر بود. واقعا گاهی اوقات برای ساعت های پیاپی در ذهنیت این دختر ۱۰ ساله غرق می شدم. هدفم این بود که یک سابقه داستانی کامل این شخصیت، نگرانی ها، امیدها و آرزوهای او را بپرورانم. سعی کردم به تمام مسائلی که ممکن است در ذهن یک دختر ۱۰ ساله دور بزند، از اختلافات و جر و بحث ها با مادرش تا وسواس در مورد ظاهرش یا حتی اولین عشق های کودکانه اش فکر کنم.”

صحنه واقعی فیلمبرداری “اتاق” تقریبا به همان اندازه ای که در فیلم می بینیم تنگ و محصور و در نتیجه هراسناک است.

لنی ابراهامسون، کارگردان ایرلندی فیلم که برای کارگردانی این فیلم نامزد جایزه اسکار کارگردانی شده، می گوید: “لنز دوربین ها همیشه داخل این فضای تنگ قرار داشتند و صحنه با دقت و به شکل ویژه ای طراحی شده بود. حداقل نصف دوران فیلمبرداری من، یا داخل وان حمام یا زیر کاسه ظرفشویی بودم، یا از بالای یک نردبان به پایین نگاه می کردم. فقط در موارد نادری خارج از این اتاق کوچک و از طریق مانیتور فیلمبرداری را زیر نظر داشتم.”

فیلم‌نت نیوز، رسانه به‌روز اخبار روز سینمای ایران و جهان را در کانال تلگرام فیلم‌نت نیوز دنبال کنید
0

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *