حواسمان به فیلم‌های توقیفی اما کم سر و صدا باشد

«کاناپه»، «هجوم»، و چند فیلم‌ توقیفی دیگر

«کاناپه»، «هجوم»، و چند فیلم‌ توقیفی دیگر
فیلم‌های توقیفی یا ممنوعه زخمی است که هر از چندی سر باز می‌کند و هر مسئولی در هر دوره‌ای پانسمانی فوری تجویز می‌کند اما هیچ‌کس برایش درمانی قطعی سراغ ندارد.

خانه پدری، خانه دختر، عصبانی نیستم، ارادتمند؛ نازنین بهاره تینا، آشغال‌های دوست داشتنی، کاناپه، هجوم و… سیاهه فیلم‌های توقیفی همچنان ادامه دارد و معلوم هم نیست که در آینده دامن‌گیر فیلم‌ها و کارگردان‌های دیگری نشود. همین شد که وقتی اصغر نعیمی کارگردان در نامه‌ای به وزیر ارشاد از او خواست که نسبت به رفع مشکل فیلم‌های توقیفی توجه بیشتری کند، قرار شد «ظرف دو ماه پرونده فیلم‌های توقیفی بسته شود.» فقط یک خواسته نبود. دستور بود و این طور شد که امیدها برای حل مشکلات فیلم‌های در قفس مانده دوباره شکل گرفت.

وزیر ارشاد: چیزی به نام توقیف نداریم

وزیر ارشاد ۱۱ خرداد در نامه‌ای به رییس سازمان سینمایی، او را مامور کرد که هر چه سریع‌تر فکری به حال فیلم‌هایی که به هر دلیل مجال اکران نیافته‌اند، بکند. چرا که به گمان او «توقیف هر فیلم یا هر اثر هنری و فرهنگی هم حبس و اتلاف منابع و سرمایه‌های مادی و هم بی‌ثمر شدن رنج و کوشش شماری از انسان‌های هنرمند و فرهیخته است و مهم‌تر، محتمل است که توام با تضییع حق‌الناس و حقوق فرهنگی تهیه‌کنندگان و سرمایه‌گذاران است.»
با این حال اواخر تیرماه صالحی امیری در حاشیه یک نشست موضعش را تغییر داد و خیلی صریح گفت: «چیزی به نام توقیف نداریم. فیلم یا مجوز می‌گیرد یا نمی‌گیرد. اکثریت قریب به اتفاق فیلم‌ها مجوز می‌گیرند و بقیه که نمی‌گیرند باید اصلاحات را اعمال کنند.» وزیر ارشاد بدون آنکه از فردی خاص نام ببرد توپ را به زمین عوامل فیلم‌ها انداخت: «مثلا در مورد یکی از این فیلم‌ها تهیه‌کننده و کارگردان تمایلی به اصلاح ندارد به همین دلیل به نظر ما این فیلم قابلیت اکران نیز نخواهد داشت.» دوباره امیدها نصفه نیمه شد. اما هیچ کس انگار خیال فراموش کردن توقیفی‌ها را ندارد.

کمپین هنر توقیف شدنی نیست

در ادامه تلاش برای اکران فیلم‌های توقیفی، در چند روز اخیر کمپینی به نام «هنر توقیف شدنی نیست» شکل گرفته است که در آن هنرمندان مختلف با نوشتن این جمله که «می‌خواهم هیچ فیلمی توقیف نباشد» اعتراض خود را نسبت به کسانی که مانع نمایش فیلم‌ها می‌شوند، نشان داده‌اند. حمید فرخ‌نژاد، مهناز افشار، پریناز ایزدیار، حبیب رضایی، سحر دولتشاهی، عبدالرضا کاهانی و علی قربان‌زاده از جمله هنرمندانی هستند که تا کنون به این کمپین پیوسته‌اند. تشکیل کمپین‌هایی از این دست می‌تواند اتفاق مثبتی باشد تا گرد و غباری روی موضوعاتی همچون «فیلم‌های توقیفی» ننشیند و دسترنج عده‌ زیادی به محاق فراموشی نرود. حالا البته ممکن است سرو صدای برخی بلندتر باشد و عده‌ای دیگر چراغ خاموش و ملایم پیگیر رفع توقیف فیلم‌هایشان باشند.

اعتراض امیر پوریا به واکنش ناکافی در فضای مجازی به توقیف «کاناپه» و «هجوم»

این نکته‌ای است که امیر پوریا منتقد سینما در یادداشتی در روزنامه اعتماد آن را یادآور می‌شود: «وقتی صاحب اثر به حواشی و مظلومیت کارش دامن نزده باشد، طبعا نام فیلم چندان بر سر زبان‌های عموم نمی‌افتد و هاله حاشیه‌ای پیرامون اثر چندان در این محیط مجازی اهل استقبال از جنجال، گسترش پیدا نمی‌کند.» به اعتقاد پوریا «کاناپه» فیلم مهمی است که برخلاف دیگران کارگردان آن با وجود «رکورد تاریخی در زمینه توقیف و بلاتکلیفی فیلم‌های کلیدی و اثرگذارش، همچنان به نالیدن و بلوا کردن تمایلی نشان نمی‌دهد و بر مدار مدارا حرکت می‌کند.» شاید همین «آرامش و متانت» است که به ادعای این منتقد سینما سبب می‌شود «در یک نظرسنجی در یکی دو صفحه مجازی» درباره میزان کنجکاوی کاربران درباره فیلم‌های توقیفی، فیلمی همچون «کاناپه» کیانوش عیاری رای بالایی نیاورد.

از طرف دیگر امیر پوریا از فیلم «هجوم» شهرام مکری نام می‌برد که: «جالب‌تر این است که فیلم «هجوم» ساخته آخرالزمانی عجیب و رمزآمیز شهرام مکری اساسا در این نظرسنجی، جایی نداشت! به نظر می‌رسد آن کم خبری مخاطب عام از رد فیلم‌های توقیفی مهم، در این مورد حتی به بی‌خبری دوستان طراح نظرخواهی هم تسری یافته و به نادیده ماندن یکی از مهم‌ترین دستاوردهای سینمای ایران در این سال‌ها منجر شده.» همه حرف پوریا این است که در میان هیاهوی اعتراض به توقیف شدن فیلم‌های مختلف یادمان نرود که در برابر برخی که صدایشان بلند و اعتراضشان گرد و خاک بیشتری دارد، مواظب بعضی‌ها هم باشیم که بی‌صدا و گوشه‌گیر در پی رفع توقیف فیلم‌شان هستند و مبادا انزوای آنها به سکوت و سکون مخاطبان هم منجر شود.

فیلم‌نت نیوز، رسانه به‌روز اخبار روز سینمای ایران و جهان را در کانال تلگرام فیلم‌نت نیوز دنبال کنید
0

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *