شاخص‌های کارنامه گلاب آدینه به بهانه سالروز تولدش

حکایت سلطان بانوی همیشه بازیگر

حکایت سلطان بانوی همیشه بازیگر
کمتر پیش می‌آید بازیگری تا این حد مستدام و با‌دوام طی طریق کند و هیچ‌گاه از کیفیت کارش کم نشود که هیچ، اضافه هم بشود. گلاب آدینه را می‌گویم. بانوی بی‌بدیل و یکه سینمای ایران که جایگزینی نمی‌شود برایش سراغ گرفت.

شکوفه هاشمی – نقش‌هایی که بازی کرده همه‌شان قالب خودش بوده است. نمی‌شود به جای سلطان بانو در «سلطان و شبان» بازیگر دیگری را گذاشت. نمی‌شود در «روسری آبی» و «زیر پوست شهر» به جایش  کس دیگری را در نظر گرفت. «مهمان مامان» که جای خود دارد. بازیگری سینما و کارگردانی تئاتر و تدریس بازیگری حتما همه کارهایی نیست که گلاب آدینه می‌تواند انجام دهد.

تا سال‌ها کسی نمی‌دانست گلاب دختر حسینقلی مستعان از مفاخر ادبیات معاصر ایران است. زمانی این ماجرا آشکار شد که گلاب آدینه میخش را در سینما و تئاتر کوبیده بود و کسی دیگر نمی‌توانست بگوید او به مدد وجود پدرش به قله رسیده است. حسینقلی مستعان در سال 61 از دنیا رفت و تازه گلاب آدینه در بازیگری ایران متولد شد. او چند وقت پیش نقش یک سیاه را هم در تئاتری به نام «شیرهای خان‌باباسلطنه» بازی کرد؛ ساختار شکنی‌ای که فقط از عهده یک همیشه بازیگر برمی‌آید.

گلاب آدینه در نقش سلطان بانو و همسرش مهدی هاشمی در سریال افسانه سلطان و شبان

گلاب آدینه افسانه سلطان و شبان

گریم گلاب آدینه و همسرش مهدی هاشمی  در نقش سلطان در سریال افسانه سلطان و شبان

مهدی هاشمی گلاب آدینه افسانه سلطان و شبان

گلاب آدینه و  مهدی هاشمی در محل فیلمبرداری سریال سلطان و شبان

مهدی هاشمی گلاب آدینه افسانه سلطان و شبان

عکس گلاب ادینه و همسرش مهدی هاشمی در سریال سلطان و شبان

مهدی هاشمی گلاب آدینه افسانه سلطان و شبان

«افسانه سلطان و شبان»: آغاز راه در رکاب همسر

نسلی که در دهه شصت رشد کرد حتما تا آخر عمر یادش نمی‌رود تلویزیون دو کانال داشت که از ساعت پنح شروع می‌شد و تا 12 شب هم برنامه‌هایش تمام می‌شد. در یکی از این کانال‌ها برای اینکه اوقات فراغت مردم را پر کنند تا حوصله‌شان در روزهایی که بمباران و جنگ امانشان را بریده بود سر نرود، سریال‌های ایرانی و خارجی پخش می‌کردند و این‌طور به نظر می‌رسید که کیفیت و کمیت را با هم پیش می‌بردند.

سریال‌ها عمدتا هفته‌ای یک شب روی آنتن می‌رفت و یکی از مشهورترین این سریال‌ها در آن سال‌ها «سال‌های دور از خانه» بود که به اوشین معروف شد و شبکه دو شنبه‌ها آن را پخش می‌کرد. شبکه یک اما به تولیدات خودش بیشتر تمایل داشت؛ یکی از سریال‌هایی که در آن زمان روی آنتن رفت و اتفاقا استقبال خوبی از آن شد سریال «افسانه سلطان و شبان» بود. قصه‌ای برگرفته از شاهزاده و گدای مارک تواین و جابجایی فقیر و غنی و اتفاقاتی که می‌توانید حدس بزنید. اینجا اما حرف ما بحث درباره سریال نیست، می‌خواهیم از بازی بانوی سریال بگوییم که علاوه بر شیرینی، سال‌ها به همین نام شناخته می‌شد؛ سلطان بانو.

سلطان بانو را گلاب آدینه بازی کرد. در کنار همسرش مهدی هاشمی که سهم استادی هم بر گردنش داشت. سلطان بانو اگر چه به سلطان خیانت کرد، اما مردم از بازیگرش به دل نگرفتند و شیرینی‌اش را به خاطر سپردند. شیرینی‌ای که سال‌ها بعد در فیلم‌های درست و حسابی سینمای ایران در جای خود قرار گرفت و تماشاگر را مشتاق دیدنش کرد.

گلاب آدینه روسری آبی

«روسری آبی»: تخریب چهره برای درآوردن نقش

شاید کار جدی گلاب آدینه را باید از «روسری آبی» بدانیم. جایی که در ابتدا به خاطر گریم سنگینش اصلا قابل شناسایی نیست. یک نقش مکمل باوقار و درست که در کنار سیمین معتمد آریا و عزت‌الله انتظامی و افسر اسدی و خیلی‌های دیگر درخشید و یک جایزه سیمرغ مکمل را برایش گرفت. مهم‌ترین وجه این نقش که بنی‌اعتماد احتمالا نتوانسته بازیگر دیگری را برایش پیدا کند، تخریب چهره گلاب است برای درآوردن شخصیت؛ کاری که احتمالا خیلی از بازیگران اصلا حاضر به انجام آن نیستند و نمی‌خواهند چهره‌شان برای یک نقش به هم بریزد. گلاب آدینه قدم‌های جدی اش را از اینجا آغاز کرد.

گلاب آدینه زیر پوست شهر

«زیر پوست شهر»: این فیلم‌ها رو به کی نشون می‌دید؟

نقشی که از یک مستند آمد. مستند «شهرک فاطمیه» ساخته رخشان بنی‌اعتماد که با نام «این فیلم‌ها رو به کی نشون می‌دید» پخش شد. زن اول فیلم «زیر پوست شهر» همان زن معترضی بود که در آن مستند بود. معترض به تبعیض، معترض به وضع زندگی‌اش و معترض به حتی بچه‌هایش. گلاب آدینه یک مادر کلاسیک دهه هفتاد است در این فیلم. نمی‌خواهد خار به پای بچه‌هایش برود و مقابل دوربینی که دارد مثلا گزارش خبری می‌گیرد آن جمله معروف را معترضانه می‌گوید. نگاه رخشان بنی‌اعتماد در این فیلم به مادر منطبق بر نگاه گلاب آدینه شد. برای همین این نقش بسیار در قالب گلاب آدینه نشست.

گلاب آدینه مهمان مامان

«مهمان مامان»: یک شاه نقش بی‌مزد

داریوش مهرجویی یک شاه نقش به گلاب آدینه داد در ازای هیچ مزدی. گلاب آدینه خود در گفت‌وگویی می‌گوید «نشستیم برای بستن قرارداد. آن‌قدر شریفی‌نیا چانه زد که گفتم اصلا دستمزد نمی‌خواهم. شریفی‌نیا همین جمله را گرفت و گفت پس بنویس امضا کن که دستمزد نمی‌خواهی. من هم نوشتم و امضا کردم و دستمزد هم نگرفتم.» اما چیزی که ماند نه این حاشیه‌ها که نقشی است که سر تا پا برای گلاب آدینه است. مادری که خواهرزاده‌‌اش را پاگشا کرده و می‌خواهد خوشحالش کند جلوی همسرش، اما قصد ندارد شام او را نگه دارد. شوهرش اما در یک فعل و انفعال گاف‌گونه تعارف می‌کند و تعارفش می‌گیرد. مامان حالا چه کار کند چون هیچ مواد غذایی‌ای هم در خانه ندارد. یک مادر رودربایستی‌دار سنتی که آبرویش برایش از هر چیزی در دنیا مهم‌تر است.

گلاب آدینه به سلامت این نقش را درآورد و اتفاقا شد یکی از نقش‌های ماندگار کارنامه‌اش. نمی‌شود از یک مادر سنتی در سینمای ایران نام برد و یاد نقش مامان فیلم «مهمان مامان» نیفتاد.

گلاب آدینه وقتی همه خواب بودند

«وقتی همه خواب بودند»: بی‌بی سلیمه و نگاه همیشه منتظر

یکی از سخت‌ترین کارهای بازیگری در سطح شان بازی گلاب آدینه احتمالا همانی است که در «وقتی همه خواب بودند» اجرا کرد. پیرزنی احتمالا بسیار بالاتر از سن خودش که سال‌هاست آرزوی رفتن مکه را دارد. بعد از سال‌ها اسمش درمی‌آید برای رفتن حج. آدم‌ها در این حالت چه می‌کنند؟ می‌روند از هر کس که می‌شناسند حلالیت بطلبند. بی‌بی سلیمه هم همین کار را می‌کند و چیزهایی می‌شنود و می‌بیند که مشکلاتی را سر راهش برای رفتن مکه ایجاد می‌کند. گلاب آدینه در وقتی همه خواب بودند لحظه‌هایی دارد که به جرات از عهده هیچ بازیگر ایرانی برنمی‌آید.

او همچنان با کیفیت بازی می‌کند، همچنان بازیگری را با گوشت و خونش عجین می‌کند و نگاهش به روبه‌روست. شاید اندازه نقش برایش کمتر از فرم اجرایش اهمیت داشته باشد، که دارد. او در تمام این سال‌ها نقش اول‌های اندکی بازی کرده، در عوض مکمل‌هایش را به بهترین شکل ممکن ارائه داده است. گلاب آدینه یک همیشه بازیگر است.

فیلم‌نت نیوز، رسانه به‌روز اخبار روز سینمای ایران و جهان را در کانال تلگرام فیلم‌نت نیوز دنبال کنید
0

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *