چهار فیلم برتر الکساندر پین (Alexander Payne)

10 فوریه: تولد یک یونانی در نبراسکا

10 فوریه: تولد یک یونانی در نبراسکا
کسی که هم‌زمان در دو رشته‌ی زبان اسپانیایی و تاریخ در دانشگاه استنفورد تحصیل می‌کرد، درنهایت سر از سینما درآورد.

یاسین محمدیالکساندر پِین، فرزند یک خانواده‌ی یونانی‌تبار که در اوماها بزرگ‌ترین شهر ایالت مرکزی نبراسکا به‌دنیا آمد و بزرگ شد، بعد از فارغ‌التحصیلی از استنفورد به لس‌آنجلس شهر دیگر ایالت کالیفرنیا رفت تا در مدرسه‌ی سینمای دانشگاه UCLA تحصیل کند.

الکساندر پین (Alexander Payne)

«مصائب مارتین» فیلمی که برای پایان‌نامه‌اش ساخت، مورد توجه استودیوهای هالیوودی قرار گرفت و کمپانی یونیورسال پیکچرز او را با قراردادی 60هزار دلاری برای نوشتن یک فیلمنامه استخدام کرد. یونیورسال فیلمنامه را نپذیرفت، ولی بعدها پین خودش این فیلمنامه را با عنوان «درباره‌ی اشمیت» با بازی جک نیکلسون ساخت.

الکساندر پین (Alexander Payne)

پنج سال بعد نخستین فیلم حرفه‌ای‌اش «همشهری راث» (1996) را نوشت و کارگردانی کرد. با احتساب این فیلم و «مصائب مارتین» او تا به امروز 9 فیلم را کارگردانی کرده است و دو فیلم هم در دست ساخت دارد. در این میان، چهار فیلم او درمجموع برایش شش نامزدی اسکار کارگردانی، فیلمنامه‌نویسی و فیلم به‌ارمغان آورد که دو بار توانست به اسکار فیلمنامه‌نویسی دست پیدا کند.

چهار نامزدی و دو جایزه‌ی گلدن‌گلوب، دو نامزدی و یک جایزه‌ی بفتا، دو نامزدی نخل طلای جشنواره‌ی کن و یک نامزدی شیر طلایی جشنواره‌ی ونیز ازجمله افتخارات اوست.

الکساندر پین (Alexander Payne)

در غالب آثار او طنزی تلخ جریان دارد و شخصیت اصلی مرد میان‌سال یا مسنی است که در نقطه‌ای از زندگی‌شان به بحران می‌رسند و به‌شکلی از این بحران عبور می‌کنند.

الکساندر پین در سال 2003 با ساندرا اوه، بازیگری که او را در «راه‌های فرعی» کارگردانی کرد، ازدواج کرد که این ازدواج کمتر از سه سال دوام داشت. او در سال 2015 به‌دور از هر هیاهوی رسانه‌ای در سفری به یونان با ماریا کنتوس زبان‌شناس 27ساله یونانی ازدواج کرد. پین که امروز 57 ساله می‌شود، سال گذشته برای نخستین بار پدر شد.

الکساندر پین (Alexander Payne)

چهار فیلم برتر او را مرور می‌کنیم:

  1. راه‌های فرعی (Sideways) (2004)

    این کمدی رمانتیک داستان سفر دو مرد میان‌سال را به سانتاباربارا روایت می‌کند؛ «مایلز ریموند» یک معلم افسرده و نویسنده‌ای ناموفق و «جک کول» بازیگری که از روزهای اوجش دور شده و می‌خواهد ازدواج کند. الکساندر پین در بازگشت از جشنواره فیلم ادینبورو سال 1999، در هواپیما رمان «راه‌های فرعی» اثر رکس پیکت را خواند و وقتی در فرودگاه به زمین نشست، اولین کاری که کرد این بود که یک تلفن سکه‌ای پیدا کند و به کارگزارش زنگ بزند و از او بخواهد حقوق اقتباس کتاب را بخرد. فیلم با همین نام نخستین بار در جشنواره‌ی تورنتو اکران شد و فصل موفقی را در جشنواره‌ها و جوایز پشت سر گذاشت. «راه‌های فرعی» در پنج رشته‌ی بهترین فیلم، کارگردانی، فیلمنامه‌ی اقتباسی و بازیگر مکمل مرد و زن (توماس هیدن چرچ و ویرجینیا مادسن) نامزد اسکار شد که الکساندر پین توانست نخستین اسکارش را برای فیلمنامه‌ی این فیلم ببرد، اما اسکار کارگردانی را به کلینت ایستوود و فیلم «دختر میلیون‌دلاری» باخت. در گلدن‌گلوب هم فیلم علاوه بر جایزه‌ی بهترین فیلمنامه‌ی سینمایی، جایزه‌ی بهترین فیلم کمدی یا موزیکال را هم به‌دست آورد.

    الکساندر پین فیلم راه‌های فرعی

  2. انتخابات (Election) (1999)

    دومین فیلم حرفه‌ای الکساندر پین هم یک کمدی‌رمانتیک است که بر اساس رمانی به همین نام ساخته شده است. او در این فیلم با محوریت یک انتخابات درون‌مدرسه‌ای هم زندگی در دبیرستان‌های حاشیه‌‌ی شهرها و هم سیاست را هجو می‌کند. با این‌که این تجربه‌ی پین در گیشه شکست سختی خورد و فقط کمی بیشتر از نصف بودجه‌ی تولیدش را بازگرداند، اما با ستایش منتقدان مواجه شد و نخستین نامزدی اسکار پین را هم به ارمغان آورد. این نامزدی در رشته‌ی بهترین فیلمنامه‌ی اقتباسی اما نافرجام بود و جایزه به جان ایروینگ نویسنده‌ی فیلمنامه‌ی «قوانین خانه سایدر» رسید.

    الکساندر پین فیلم انتخابات

  3. فرزندان (The Descendants) (2011)

    پس از هفت سال دوری از کارگردانی، الکساندر پین این درام کمدی را هم از رمانی به همین نام اقتباس کرد. جورج کلونی که دوست داشت در فیلم «راه‌های فرعی» بازی کند، اما به‌خاطر شهرتش با مخالفت پین مواجه شد، در این فیلم در نقش «متیو کینگ» بازی می‌کند که همسرش در حادثه‌ای به کما می‌رود و زندگی یکنواخت او دچار تغییر می‌شود و باید وظیفه‌ی مراقبت از دو دخترش را برعهده بگیرد. این فیلم هم نخستین بار در جشنواره‌ی فیلم تورنتو به‌نمایش درآمد و در پنج رشته‌ی بهترین فیلم، کارگردانی، فیلمنامه‌ی اقتباسی، بازیگر اصلی مرد (کلونی) و تدوین نامزد اسکار شد که باز هم فقط الکساندر پین به اسکار فیلمنامه‌ی اقتباسی رسید و جایزه‌ی کارگردانی را این‌بار به میشل آزاناویسوس نویسنده‌ی فرانسوی فیلم «آرتیست» واگذار کرد. او در مقام تهیه‌کننده هم اسکار بهترین فیلم را به «آرتیست» باخت. «فرزندان» البته در گلدن‌گلوب توانست جایزه‌ی بهترین فیلم درام را به‌دست آورد جورج کلونی هم به جایزه‌ی بهترین بازیگر مرد درام رسید.

    الکساندر پین فیلم فرزندان (پشت صحنه)
    پشت صحنه فیلم فرزندان

    الکساندر پین فیلم فرزندان

  4. نبراسکا (Nebraska) (2013)

    الکساندر پین، یازده سال پس از نخستین حضورش با فیلم «درباره‌ی اشمیت» در جشنواره‌ی کن، برای دومین بار با «نبراسکا» به بخش مسابقه‌ی اصلی این جشنواره راه یافت تا از رقبای «گذشته» اصغر فرهادی باشد. در این جشنواره، بروس دِرن برای «نبراسکا» جایزه‌ی بهترین بازیگر مرد، و برنیس بژو بازیگر «گذشته» جایزه‌ی بهترین بازیگر زن را به‌دست آوردند، اما نخل طلا سهم هیچ‌کدام نشد و به فیلم جنجالی «آبی گرم‌ترین رنگ‌هاست» رسید. درن در «نبراسکا» نقش پیرمردی را بازی می‌کند که با گمان این‌که برنده‌ی جایزه‌ی یک‌میلیون دلاری شده است، با پسرش از مونتانا به نبراسکا سفر می‌کند. فیلم در شش رشته‌ی اسکار بهترین فیلم، کارگردانی، فیلمنامه، بازیگر اصلی مرد (دِرن)، بازیگر مکمل زن (جون اسکویب) و فیلم‌برداری هم نامزد شد که به هیچ جایزه‌ای نرسید. پین این بار اسکار کارگردانی را به آلفونسو کوارون و شاهکارش «جاذبه» واگذار کرد. او به‌هرحال کارگردانی جسورانه‌ای در این فیلم داشت و برای نخستین بار یک فیلم را سیاه‌وسفید و با فرمت دیجیتال و لنز آنامورفیک ساخت. این چهارمین فیلم پین است که در زادگاهش نبراسکا ساخته می‌شود و این‌بار اسم فیلم هم «نبراسکا» است.

    الکساندر پین فیلم نبراسکا (پشت صحنه)
    پشت صحنه فیلم نبراسکا

    الکساندر پین فیلم نبراسکا

فیلم‌نت نیوز، رسانه به‌روز اخبار روز سینمای ایران و جهان را در کانال تلگرام فیلم‌نت نیوز دنبال کنید
0

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *