مهدی فخیم‌زاده در گفت‌گو با فیلم‌نت نیوز:

فیلم پلیسی با چاشنی طنز علاقه شخصی من است

فیلم پلیسی با چاشنی طنز علاقه شخصی من است
مهدی فخیم‌زاده را سال‌هاست که با کارگردانی و ایفای نقش در فیلم‌ها و سریال‌های پلیسی، جنایی و کمدی می‌شناسیم. او تاکنون دیپلم افتخار بهترین فیلمنامه برای فیلم «شتاب‌زده» در دهمین جشنواره فیلم فجر، تقدیر برای نوشتن فیلمنامه فیلم «همسر» در دوازدهمین جشنواره فیلم فجر، تقدیر به عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در فیلم «تاواریش» در دوازدهمین جشنواره فیلم فجر را دارد و فیلم «همسر» ساخته او به عنوان چهارمین فیلم سال در نهمین دوره منتخب نویسندگان و منتقدان در سال ۱۳۷۳ انتخاب شد. او هچنین سریال‌های پرمخاطبی از جمله «تنهاترین سردار»، «ولایت عشق»، «خواب و بیدار»، هم‌نفس»، «حس سوم»، «ساختمان 85» و... و ایفای نقش در سریال «مختارنامه»، «تکیه بر باد»، «دندون طلا» و «علی‌البدل» را در کارنامه خود دارد. با فخیم‌زاده درباره علایق و کارهایش به گفت‌وگو نشستیم.

شما در هر دو ژانر جدی و طنز هم بازی و هم کارگردانی کرده‌اید. خودتان کدامیک را ترجیح می‌دهید؟

اگر به من واگذار می‌شد من ژانر پلیسی را ترجیح می‌دهم چون وقتی هم که بچه بودم و به سینما می‌رفتم، فیلم پلیسی را از دست نمی‌دادم. در آن زمان یک بازیگر معروف فرانسوی بود به نام ادی کنستانتین که فیلم‌هایش هم فیلم‌های خوبی نبود، اما من دوست داشتم و هیچکاک را بدون اینکه بدانم کیست و بشناسم فیلم‌هایش را دنبال می‌کردم. کلا آن ژانر را خیلی دوست دارم.

در عین حال به سینمای طنز از جنس سینمای بیلی وایلدلر هم خیلی علاقه‌مند بودم، اما طنز به سبک جری لوئیس و نورمن ویزدوم را دوست ندارم. به عنوان مثال فیلم‌هایی مثل آپارتمان بیلی وایلدلر و ایرما خوشگله را خیلی دوست داشتم. در حقیقت ژانر کمدی موقعیت و ژانر پلیسی و حادثه‌ای ژانرهای مورد علاقه من هستند و اگر در اختیار من باشد

سینما همیشه دست تو نیست و شرایط به آن صورتی که می‌خواهی فراهم نیست. گاهی اوقات شرایط برای ساختن یک کار دیگری آماده است که شاید چندان هم آمادگی نداشته باشی مثل کارهای تاریخی اما ضرورت ایجاب می‌کند که به آن سمت بروی

کارهای پلیسی شما همیشه یک ته مایه طنز داشته. دلیل این کار چیست و چرا فیلم پلیسی جدی نمی‌سازید؟

در بازی من در هر نقشی که بازی می‌کنم که غالبا هم نقش منفی است مثل اصغر کپک در خواب و بیدار یک طنزی وجود دارد. غیر از زمانی که خواستگاری و همسر می‌سازم که رسما کمدی و طنز است، در سایر فیلم‌ها و نقش‌هایم هم این طنز وجود دارد. این کار برای من هم آگاهانه و ذاتی و طبیعی است و از خود من در می‌آید. این نکته یکی از موارد مورد علاقه شخصی من است و به عنوان مثال همان ادی کنستانتین یک پلیسی بود که در عین حال بانمک هم بود. نقش او نقش یک پلیس جدی بود و فیلم‌هایش هم جنایی بود ولی بانمک هم بود.

این موضوع به خصوصیات و علایق شخصی من برمی‌گردد. وقتی به یک سوژه‌ای فکر می‌کنم به این هم فکر می‌کنم که یک کار تلخ گزنده جنایی نمی‌خواهم، بلکه می‌خواهم یک فیلم جنایی و پلیسی باشد اما در عین حال شیرین هم باشد و اینکه چگونه یک سوژه پلیسی و جنایی شیرین شود، در شول کار شکل می‌گیرد.

آیا این تلفیق ژانر پلیسی و طنز کار سختی نیست؟

کار بسیار سختی است. البته اصولا کار کمدی این خصلت را دارد و ممکن است در نیاید. آسان‌ترین ژانر در کار ما فیلم‌های ملودرام است. ملودرام مشکلی ندارد زیرا بر اساس روابط و احساست آدم‌ها شکل گرفته و نیاز به هیچ دلیل و مدرک و منطقی ندارد. اما کار جنایی و پلیسی کار بسیار شخت و خطرناکی است زیرا به محض اینکه تو دست به خلاف و جرم می‌زنی دیالکتیک، علت و معلول و چرایی وسط می‌آید. روابط احساسی افراد دلیل نمی‌خواهد اما وقتی در یک قصه یک قتل یا حتی یک جرم یا سوء قصد اتفاق می‌افتد دلیل و چگونگی آن اهمیت زیادی دارد و نیاز به یک منطق درست دارد.

 

در کار کمدی وقتی یک حادثه را تعریف می‌کنی ممکن است نتوانی و کار زمین بخورد و بد در بیاید.

یک فیلمی ساختم با عنوان شتابزده که جایزه بهترین فیلمنامه را هم برای آن گرفتم. من و هادی اسلامی در این فیلم بازی می‌کردیم و در جشنواره هم به شدت مورد استقبال مخاطبان قرار گرفته بود. حتی تمام اهالی سینما هم معتقد بودند که این فیلم، یکی از فیلم‌ها یموفق سال آینده خواهد بود. دو شب قبل از اکران یک پخش‌کننده‌ای آمد و پیشنهاد داد که فیلم را به قیمت 5 برابر خرجی که ما کرده بودیم، بخرد. ما قبول نکردیم و از صبح فردای آن روز فیلم را اکران کردیم، اما در کما تعجب هیچ کس نیامد فیلم را ببیند.  از این سینما به آن سینما می‌رفتیم و می‌دیدیم هیچ کس برای دیدن فیلم نیامده است. نمی‌دانستم چه اتفاقی افتاده ولی می‌دانستم یک جایی اشتباه کرده‌ام.

بعدها آنقدر رفتم داخل سالن و فیلم‌ها را با مردم نگاه کردم تا فهمیدم که یک اشتباه دراماتیکی بزرگ کرده‌ام. دوتا آدم منفی تلخ کلاهبردار که سر خودشان را هم کلاه می‌گذارند در یک کار سینمایی که برای مردم ساخته شده قهرمان قصه بودند و این هیچ جذابیتی برای تماشاگر نداشت زیرا تماشاگر یک نفر را می‌خواهد که با او یا همدلی کند یا هم‌ذات پنداری. در حالی که در تئاتر این‌طور نیست. در تئاتر احتیاجی به چنین کسی نداری. در تئاتر خیلی مواقع همه کاراکترها منفی هستند، مثل مکبث؛ ولی در سینما اگر داری یک کار جدی می‌کنی باید حتما یک آدمی باشد که تماشاگر با او همذات‌پنداری کند.

تا به حال در نقشی مشابه نقشتان در سریال «علی‌البدل» بازی نکرده بودید. بعد از سال‌ها تجربه در بازیگری و کارگردانی بازی در «علی‌البدل» و یک تجربه جدید و متفاوت چطور بود؟

پذیرفتن ایفای این نقش سه دلیل داشت. یکی خود سیروس مقدم و اعتماد به تجربه سال‌های او، یکی طرح قصه‌ای که از ابتدا تعریف کردند و طرح دوخطی جذابی بود اینکه یک عده ای دارند زندگی‌شان را می‌کنند و با گفتن اینکه رییس‌جمهور قرار است بیاید تمام ده به هم می‌ریزد و دلیل سوم هم بقیه بازیگران سریال مثل مهدی هاشمی بود.

با مهدی هاشمی فیلم همسر را کار کرده بودم، همچنین با محمود جعفری و عزت‌الله رمضانی‌فر هم قبلا همکاری‌هایی داشته‌ایم.

البته بازیگر نقش مقابل مسئله اصلی نیست زیرا بازیگران همه به کارگردان وصل هستند. این یکی از تفاوت‌های فیلم و سریال با تئاتر است. زیرا در تئاتر یک هماهنگی و همدلی و شناخت بیان بازیگران مهم است اما در فیلم و سریال این‌طور نیست.

مثلا خانم ماه‌چهره خلیلی در مختار نقش همسر مرا بازی می‌کرد. سر کلاس‌هایم می‌دیدیم یک هنرجویی نشسته که چهره‌اش به نظرم آشناست، حتی خودش را سر کلاس معرفی کرد اما من نشناختم. تا اینکه بعد از گذشت چند جلسه یک روز به دفتر من آمد و گفت شما مرا نمی‌شناسید؟ گفتم نه. او گفت ما زن و شوهر هستیم!! واقعیت این است که ما سر فیلمبرداری همدیگر را نمی‌بینیم و کاری به هم نداریم بلکه نگاه و توجهمان به کارگردان است. وقتی دوربین رو به روی من است شخص مقابل من بازیگر نقش مقابلم نیست.

بار طنز در «علی‌البدل» کم بود. به نظر شما اگر این سریال کمی طنز بیشتری داشت و یا اینکه کاملا به سمت یک مجموعه جدی می‌رفت موفق‌تر نبود و موجب جلب رضایت بیشتر مخاطبان نمی‌شد؟

من در این زمینه صاحب تخصص نیستم زیرا من در این ژانر کار نکرده‌ام. به نظر من باید مدتی بگذرد زیرا هنوز زود است برای قضاوت کردن. باید بازخوردها و نظرات مخاطبان را گرفت تا ببینیم نقاط ضعف و قدرت سریال در چه جاهایی بوده است.

کار جدید دارید؟

بله دارم روی یک فیلمنامه سینمایی کار می‌کنم تا ببینم چگونه پیش می‌رود و به کجا می‌رسد. این کار یک کار کمدی اکشن است و امیدوارم به نتیجه‌ای که می‌خواهم برسد.

 

فیلم‌نت نیوز، رسانه به‌روز اخبار روز سینمای ایران و جهان را در کانال تلگرام فیلم‌نت نیوز دنبال کنید
0

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *