حسین نمازی در گفت‌وگو با فیلم‌نت نیوز از مسیر ساخت فیلم اولش و نمایش آن در جشنواره‌ی جهانی فیلم فجر گفت

«آپاندیس» رضایت مخاطب را جلب می‌کند

«آپاندیس» رضایت مخاطب را جلب می‌کند
حسین نمازی کارگردان فیلم سینمایی «آپاندیس» که در جشنواره فیلم فجر پذیرفته نشد اما به عنوان یکی از 6 فیلم ایرانی به جشنواره جهانی فیلم فجر راه پیدا کرد؛ در گفت‌وگو با خبرنگار فیلم‌نت نیوز از شرایط ساخت و آماده‌سازی این فیلم و امیدش به استقبال مخاطبان در اکران عمومی «آپاندیس» گفت.

حسین نمازی کارگردان فیلم سینمایی آپاندیس در گفت‌وگو با خبرنگار فیلم‌نت نیوز درباره‌ی شرایط ساخت فیلم  آپاندیس گفت: « آپاندیس فیلم خیلی سختی بود به دلیل اینکه فضای کار فضای خیلی شلوغی بود و این شلوغی و تنگی جا و دوربین و… کار را سخت کرده بود.»

نمازی درباره‌ی مسیر ساخت اولین فیلمش توضیح داد داد: «پیش از این فیلمنامه‌ای با عنوان حرف‌های در گوشی را نوشته بودم و دوبار برای دریافت پروانه ساخت اقدام کردم اما در نهایت گفتند که این فیلم را نساز، مصلحت در این است که نسازی. حرف‌های درگوشی درباره یک اس ام اس اشتباه بود که برای یک نفر ارسال می‌شود و او آن اس ام اس را پی‌گیری می‌کند و یک داستانی از اینجا آغاز می‌شود. یک اتفاق کوچک بانمک خنده‌دار که به یک بحران تبدیل می‌شود.بعد از اینکه حرف‌های درگوشی پروانه ساخت نگرفتند به من گفتند برو یک فیلمنامه دیگر بیاور! من طرح فیلمنامه آپاندیس را بر اساس یک ماجرایی که  در ذهنم بود، در عرض چند ساعت نوشتم و می‌دانستم که پروانه ساخت نمی‌گیرد. چند روز پیش از آن یکی از اقوام ما در بیمارستان بستری بود، مامور بیمه آمد بررسی کند که دفترچه‌اش بیمه متعلق به خودش است یا نه. دفترچه را بررسی کرد، همه چیز درست بود و رفت. من با خودم فکر کردم که اگر این دفترچه متعلق به این شخص نبود چه اتفاقی می‌افتاد و سیر یک سری اتفاقات را در ذهنم تخیل کردم.»

نمازی ادامه داد: «وقتی به من گفتند فیلمنامه دیگری بیاور به ذهنم رسید این قصه را بنویسم و به دلیل اینکه نکاتی برای ممیزی داشت مطمئن بودم که پروانه ساخت نمی‌گیرد. اما طی دو سه روز پروانه ساخت این فیلم را دادند و من باید طی مدت کوتاهی این فیلم را می‌ساختم در شرایطی که اصلا قصه را دوست نداشتم. دائما به دنبال این بودم که یک بهانه‌ای بیاورم و فیلم را نسازم ولی دیدم اصلا نمی‌شود، همه چیز خود به خود فراهم شده و من باید این فیلم را بسازم، اگر چه به سختی.»

کارگردان فیلم آپاندیس درباره‌ی نوشتن فیلمنامه این فیلم گفت: «سه روز تا آغاز فیلمبرداری زمان داشتیم و من هنوز فیلمنامه را ننوشته بودم و تنها یک طرح داشتم. خیلی سریع فیلمنامه را نوشتم ولی اصلا برایم رضایت‌بخش نبود، تنها 20 درصد مرا راضی می‌کرد همانطور که الان فیلم هم 20 درصد برایم قابل قبول است.  24 جلسه فیلمبرداری کردیم ولی فضای بسیار سختی بود. با وجود اینکه فیلم برای خودم رضایت‌بخش نیست اما تا به حال یک بازخورد منفی یا متوسط نداشته‌ام و همه بازخوردها عالی بوده است.»

نمازی درباره‌ی مشکلات ساخت آپاندیس توضیح داد: «فیلم ما و تبلیغات آن به گونه‌ای است که رسما تبلیغ سازمان تامین اجتماعی است اما مسئولین تامین اجتماعی حتی نیامدند فیلم را ببینند و اصلا در زمان ساخت فیلم با ما همکاری نکردند. ما برای ساخت این فیلم نیاز به لوکیشن یک بیمارستان داشتم، آنها به ما می گفتند بیایید گوشه یک بیمارستان در حالی که بقیه دارند کارشان را انجام می‌دهند شما هم کار خودتان را انجام دهید، در حالی که این امر غیر ممکن بود. نهایتا یک بیمارستان خیریه پیدا کردیم که تقریبا غیر فعال بود، همه جا را خودمان رنگ‌آمیزی کردیم و چیدیم و فیلمبرداری کردیم.»

نمازی درباره انتخاب بازیگران این فیلم گفت: «زمانی که می‌خواستم فیلم حرف‌های درگوشی را کار کنم یک تعدادی بازیگر تئاتر را پیدا کرده بودم و با آنها تمرین هم کرده بودم و از کارشان بسیار راضی بودم. از آنجا که فیلم دارای قصه بکری بود، اگر بازیگرانم هم بکر بودند، نتیجه خوبی به دست می‌آمد بنابراین از آنها برای بازی در آپاندیس دعوت به همکاری کردم. خانم آنا نعمتی و آقای امیرعلی دانایی را هم برای نقش‌های اصلی آوردیم و کار را شروع کردیم. ما تمرین زیادی داشتیم و اصلا فیلمنامه را تمرین نمی‌کردیم بلکه داشتیم گذشته این افراد را تمرین می‌کردیم. به همین دلیل حتی اگر ایرادی هم در کار باشد شما وقتی فیلم را می‌بینید بازی‌ها را دوست خواهید داشت و نقطه قوت فیلم است.»

این کارگردان جوان درباره تفاوت کار کردن با بازیگران حرفه‌ای سینما و بازیگران تازه کار در این عرصه گفت: «کار کردن با بازیگری که تازه دارد وارد عرصه سینما می‌شود یک سختی برای من دارد که باید او را ورز بدهم اما یک خوبی دارد که مثل موم در دست کارگردان است و کارگردان می‌تواند هر شکلی که می خواهد به او بدهد. بازیگر حرفه‌ای که چندین سال کار کرده  یک خوبی‌هایی دارد که مثلا با مدیوم آشناست، لنز را می‌شناسد، حرکت را می‌شناسد اما به هر حال اختیاری که کارگردان در زمان کار کردن با بازیگر تازه کار دارد قطعا با بازیگر حرفه‌ای ندارد. بازیگر حرفه‌ای یک شکلی گرفته و خودش هم یک نظری را اعمال می‌کند و از طرفی وقتی کارگردان کار اولش باشد، او می‌گوید تجربه من بیشتر است و مثلا فلان کار اشتباه است اما کارگردان در ذهن خود یک روندی را مشخص کرده و معتقد است که روش خودش درست است اما به طور کلی من در ساخت این فیلم با بازیگرانم مشکلی نداشتم چه با بازیگران حرفه‌ای و چه غیر حرفه‌ای.»

نمازی درباره چگونگی دریافت پروانه نمایش آپاندیس گفت: «دو سه ماه بر سر زبان‌ها افتاده بود که آپاندیس فیلم خیلی بدی از آب در آمده و به شدت فشار روانی روی من بود. اولین بار این فیلم در فارابی دیده شد و وقتی دیدند یک هیجانی به من دادند و یک جوی راه افتاد که یک فیلم خوب ساخته شده است. این جو برای مدتی از بین رفت تا روزی که شورای پروانه نمایش فیلم را دید. من رفته بودم تئاتر ببینم، وقتی از سالن تئاتر بیرون آمدم و گوشی را روشن کردم دیدم تعداد زیادی پیامک تماس از دست رفته از وزارت ارشاد و آقای ایل‌بیگی و.. دارم. فکر کردم فیلم رد شده ولی وقتی تماش گرفتم با خوشحالی به من گفتند که اعضای شورا فیلم را خیلی دوست داشتند و بدون حتی یک اصلاحیه پذیرفته شده است.»

حسین نمازی که در فضای سینما و با ساخت فیلم‌های کوتاه و مستند رشد کرده است، درباره‌ی حمایت سینماگران باسابقه از فیلمش گفت: «یکی از بزرگوارانه‌ترین برخوردها را از رسول صدرعاملی دیدم. همین‌جا در چارسو مرا دید و وقتی فهیمد این فیلم را ساخته‌ام مرا بغل کرد و از فیلم بسیار تعریف کرد و از کاملا از ما حمایت کرد و بدون اینکه چنین وظیفه‌ای داشته باشد در اصفهان برای ما یک اکران گذاشت. همچین شهاب اسفندیاری زمانی که هیات انتخاب جشنواره فجر فیلم را نپذیرفت خیلی ناراحت شد و با آقای صدرعاملی خیلی پی‌گیری کردند که ببینند به چه دلیل این فیلم پذیرفته نشده و حتی آقای ایل‌بیگی و این خیلی برای من با ارزش بود و باعث شد که من یک آرامشی بگیرم. اصلا هیج اعتراضی هم نکردم و هیچ وقت نخواستم بفهمم که چرا فیلم را نپذیرفتند.»

کارگردان آپاندیس اضافه کرد: «زمانی که در انجمن سینمای جوان فیلم کوتاه می‌ساختم و اواخر که داور بودم عادت کرده بودم که هیچ وقت نپرسم چرا یک فیلمی پذیرفته نشده است. به دلیل اینکه شأن خودم را خیلی بالاتر می‌دانم از اینکه بروم و بپرسم چرا فیلم مرا قبول نکردید؟ این شأن را برای خودم قائلم و می‌گویم سلیقه آن افراد این بوده اگر چه شاید سلیقه‌شان یک جایی به بی‌راهه رفته است و در شأن من نیست که بخواهم اعتراض کنم.»

او درباره‌ی پذیرفته نشدن فیلمش در سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر توضیح داد: «زمانی که فیلمم برای جشنواره جهانی پذیرفته شد شوکه شدم و اصلا انتظارش را نداشتم و حقیقتا خیلی خوشحال نشدم زیرا آب‌بندی شده بودم که خیلی ناراحت یا خوشحال نشوم از اینکه فیلمم در جشنواره‌ای پذیرفته بشود یا نشود. البته خیلی برایم جالب بود که از میان تنها 6 فیلم ایرانی که انتخاب شده، یکی از فیلم‌ها آپاندیس بود و از آنجا که فیلم هیچ پشتوانه‌ای ندارد و به جایی وابسته نیست، برایم خیلی عجیب بود.»

نمازی در مورد پیش‌بینی شرایط فیلمش در اکران عمومی بیان کرد: «خوشبختانه بازخوردی که ما در جشنواره گرفتیم این بود که مخاطب وقتی آپاندیس را در سالن سینما می‌بیند راضی از سالن بیرون می‌آید. شما در این فیلم هم می خندی، هم استرس داری، هم مضطرب و نگران می‌شوی و در نهایت راضی از سالن بیرون می‌روی. همه قصه‌ها جمع می‌شوند و نهایتا فیلم پایان خوشی دارد. این همان چیزی است که مخاطب همیشه می‌خواهد.  پخش‌کننده‌ها معتقد هستند که آپاندیس به دلیل همین ویژگی‌هایی که دارد، کافی است دو هفته روی پرده بماند؛ مردمی که فیلم را می‌بینند مبلغ آن خواهند شد.»

کارگدان فیلم سینمایی آپاندیس درباره کار بعدی‌اش خبر داد: «برای فیلمنامه‌ای با عنوان چترباز درخواست پروانه ساخت داده‌ام که به زودی صادر خواهد شد و با آقای مقصود جباری به عنوان تهیه‌کننده کار را آغاز خواهیم کرد.»

فیلم‌نت نیوز، رسانه به‌روز اخبار روز سینمای ایران و جهان را در کانال تلگرام فیلم‌نت نیوز دنبال کنید
0

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *