«نفس» فیلمى درباره شهیدان آینده / نگاه به آنهایی که جنگ تباهشان کرده است

«نفس» فیلمى درباره شهیدان آینده / نگاه به آنهایی که جنگ تباهشان کرده است
نرگس آبیار بعد از شیار 143 که روایتی صادقانه از حال و روز مادران شهید هشت سال دفاع مقدس بود در تجربه تازه اش نگاه خود را معطوف به گروهی کرده که جنگ زندگی، رویا ها، نبوغ و توانایی هایشان را به تباهی کشیده؛ شهیدانی از جنس آینده..

فیلم نت نیوز/ ملیکا مومنى‌راد: با فیلم نفس می توان کودکی کرد، نوستالژی های تلخ و شیرین را دوباره لمس کرد، زندگی کرد و نفس کشید، اما همه چیز به همین منوال پیش نمی رود و انگار در سکانس پایانی و دقایق انتهایى کار نفس ات به شماره می افتد.

نفس زندگی چهار کودک در دهه 50 را از نگاه و زبان دخترکى خردسال به نام بهار روایت می کند، کودکانی که پا به پایشان قدم بر می داری، اما به یکباره امید و آرزو هایشان منفجر می شود و می سوزد، جنگ، فاجعه ی همیشگی تاریخ، آن چیزی است که زندگی کودکان نفس را به یغما می برد.

نرگس آبیار بعد از شیار 143 که روایتی صادقانه از حال و روز مادران شهید هشت سال دفاع مقدس بود در تجربه تازه اش نگاه خود را معطوف به گروهی کرده که جنگ زندگی، رویا ها، نبوغ و توانایی هایشان را به تباهی کشیده؛ شهیدانی از جنس آینده…

بهار، دخترک با استعداد و توانمند قصه، که گمان میکند با دستیابی به آرزویش یعنی پزشک شدن گره های زندگی پدرش و همه اطرافیان را باز میکند و به خیالبافی ها و آرزو هایش رنگ واقعیت میبخشد، با تمام توانایی ها و تصورات و شور و شوقی به که به آینده اش گره خورده، قربانی جنگ تحمیلی میشود.

نرگس آبیار با نگاهى متفاوت به جنگ و توجهى ویژه به گروه سنى کودکان که در این سال‌ها به خصوص در بستر جنگ کمتر بهشان توجه شده، اثری را خلق کرده که دارای بُعدى بینابینی میان سینما بزرگسال و کودک است؛ اتفاقی که سینماى ایران از اوایل دهه هفتاد به بعد کمتر شاهد آن بوده است.

نفس بدون نمایش خاک ریزها، توپ و تانک و فضاى جبهه‌های جنگ از نسل کشی و استعداد کشی های رخداده در جنگ حرف می زند نسلی که اگر بودند آینده پر فروغ تری برای ایران بعد از انقلاب ترسیم می شد، اما در کنار نقاط قوت اثر چون کارگردانی که در پرداخت جزئیات به وضوح نمایان است و بازی بازیگرانی مثل پانته‌آ پناهی ها، شبنم مقدمی و ساره (بازیگر خردسال) ، در سکانس های پایانی در ریتم اثر ایجاد می شود، خدشه ای که خستگی تماشاگر را با خود به دنبال دارد. البته می توان گفت به جهت نگارش فیلمنامه، نفس که از روی رمانی به قلم خود نرگس آبیار تبدیل به فیلمنامه شده است، احتمال چنین بازخورد هایی در یک سوم پایانی فیلم را از سوی تماشاگران قابل پیش بینی به نظر مى رساند.

فیلم قصه گوی «نفس» با نگاهی به جنگ البته از دریچه که سال‌هاست فیلمسازان به سراغش نرفته اند به سینمای ایران از گونه ی دفاع مقدس گرفته تا سینمای بزرگسال و کودک “نفس” داد.

فیلم‌نت نیوز، رسانه به‌روز اخبار روز سینمای ایران و جهان را در کانال تلگرام فیلم‌نت نیوز دنبال کنید
0

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *